İŞgücü Piyasası İle İlgili Temel Bilgiler

Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Share on LinkedInPin on Pinterest

1. İŞgücü Piyasası İle İlgili Temel Bilgiler

İŞgücü  piyasasını,  iŞgücü  arz  ve  talebinin  karŞılaŞtığı,  belirli  bir  ücretin  oluŞtuğu  bir  yer  ve  sosyal  bir organizasyon olarak tanımlamak mümkündür (KarataŞ, 2004, s. 4). Diğer bir tanıma göre iŞgücü piyasası, iŞ arayan iŞsizler ile iŞçi arayan iŞverenlerin bir araya geldiği yerdir (Zaim, 1997). İŞgücü piyasası politikalarının hem  ekonomik  hem  de  sosyal  anlamda  çok  yönlü  iŞlevleri  vardır  (Auer,  2004/2005).  İŞgücü  piyasası politikalarının arz ve talep üzerindeki etkisi çok farklı biçimlerde olabilmektedir.  Söz konusu müdahaleler, iŞ piyasasında eŞleŞtirmeye doğrudan ya da dolaylı olarak yardımcı olabilir (Auer, Efendioğlu ve Leschke, 2005,

s. 10):

 

 

1.1. Arz ve Talebi EŞleŞtirme İŞlevi

 

 

Kamu ya da özel istihdam hizmetleri, iŞ arama yardımları, açık kadroların bulunması ve kaydedilmesi, aday portresi  oluŞturma,  bilgilendirme  sağlama  Şeklindeki  tedbirler  iŞgücü  piyasasındaki  eŞleŞtirmeye  doğrudan

yardımcı olur. EŞleŞtirmeye dolaylı yoldan eŞleŞtirme sağlayan tedbirler ise Şunlardır:

 

1.2. Talep Yanlı Tedbirler

 

 

Bu kategori içinde talep yaratan tedbirler, iŞverenlere sağlanan giriŞim teŞvikleri, mikro krediler, istihdam ya

da  ücret  sübvansiyonları  gibi  bazı  finansal  destekler  ve  kamu  sektöründe  istihdam  yaratma  olarak örneklendirilebilir. İŞsizlerin yaratılan iŞlerde belli bir süre çalıŞması sağlanarak iŞgücü piyasası ve çalıŞma ile olan bağlarının güçlendirilmesi ve yoksulluğun azaltılması hedeflenir.

Yeterli talebin yokluğu durumda geçici bir süre için de olsa, arz yanlı aktif politikalardan ziyade talep yanlı

(kamu istihdamı, baŞlangıç teŞvikleri gibi) aktif politikaları tercih etmek anlamlı olabilir.

Ayrıca dezavantajlı gruplar için istihdam teŞvikleri sunulması bir bakıma iŞgücü talebinin yapısını değiŞtirme amacına yöneliktir.

 

 

1.3. Arz Yanlı Tedbirler

 

 

Bu kategorideki programlar gerçekte ekonominin iŞ yaratma potansiyelini harekete geçirmez. Bu programlara katılan iŞsizlerin iŞgücü piyasasındaki talebinin nitelik ve nicelik düzeyine uyum göstermeleri beklenir (Meagel

ve  Evans,  1998,  s.  8).  Örneğin  iŞgücü  piyasasında  eğitim,  arzı  geliŞtirme  iŞlevini  yerine  getirirken,  erken emeklilik programları iŞgücü arzını azaltma amacına hizmet etmektedir.

Aktif iŞ piyasası politikalarının çoğunluğunu oluŞturan arz yanlı düzenlemeler, istihdam yaratmaya yönelik bir iŞlev  üstlenmemektedir.  Arz  yanlı  programların  temel  iŞlevi,  iŞgücü  piyasasında  var  olan  iŞlere  iŞsizleri yerleŞtirmede  etkili  olmaktır.  Son  yıllarda  arz  yanlı  aktif  programlar  ağırlık  kazanmaktadır.  İŞ  yaratarak iŞsizleri  aktif  hale  getirmeye  yönelik  talep  yanlı  programlar,  arz  yanlı  programlar  karŞısında  önemini yitirmektedir.  Diğer  yandan  tüm  iŞsizleri  hedefleyen  doğrudan  iŞ  yaratmaya  yönelik  programlardan,  özel seçilmiŞ iŞsiz gruplara yönelik dolaylı iŞ yaratma programlarına geçiŞ gözlenmektedir (Meagel ve Evans, 1998,

s. 17-18). Aktif politikaların diğer iŞlevleri aŞağıdaki gibi sıralanabilir

İŞ kayıplarının önlenmesi

Altyapıların kurulması ve bakımı

Kayıt dıŞı istihdamın kayıt altına alınması

İŞsizlerin ve gizli iŞsizlerin gelir ve istihdam beklentilerini arttırma

Bir bütçe aracı ve talep unsuru olarak makroekonomik iŞlevi

Sosyal bütünleŞmeye yardım iŞlevi

Aktivasyonu finanse etmek,

İŞin gerçek değeri: herhangi bir iŞ mi, düzenli iŞ mi?

Aktif iŞgücü politikaları iŞsizlik ve gizli iŞsizlikle mücadele etmeyi  misyon olarak yüklenmiŞlerdir. Ancak son zamanlarda  demografik  zorlukların  da  aralarında  bulunduğu  yeni  sorunlarla  karŞılaŞılmaktadır.  Örneğin, Avrupa, Japonya ve Çin‟de iŞgücünün yaŞlanması ve azalması söz konusu iken, dünyanın diğer bölgelerinde

ise artan sayıda genç iŞgücünü iŞ piyasasına entegrasyonunda zorluklar yaŞanmaktadır. Bir diğer sorun, iŞ piyasasında  çok  çeŞitli  sözleŞmelerin  ortaya  çıkmasına  neden  olan  esnek  çalıŞma  Şekilleridir.  Ekonomik liberalizasyon  ve  teknolojik  geliŞmelerin  birleŞen  güçleri  sayesinde  daha  da  ağırlaŞan  bir  diğer  sorun  da, “değiŞimin  yönetilmesi”dir.  Bu  geliŞmeler  iŞgörenlerin  hem  üretken  iŞyerlerinde  devamlılığının  ve  aynı zamanda   üretken   olmayan   iŞlerden   üretken   iŞlere   doğru   yeniden   dağıtılmasını   öngören   politikaların uygulanmasını gerektirirler.

Sonuç   olarak   aktif   iŞgücü   piyasası   tedbirlerine   neden   ihtiyaç   duyulduğunu   Şu   Şekilde   özetlememiz

mümkündür (Riboud, 2001, s. 12-13):

 

Piyasa aksaklıkları (market failure)

İŞ piyasasında eksik bilgilendirme

YanlıŞ “vasıf-meslek” eŞleŞtirmeleri

Kurumsal Katılıklar

İstihdam fırsatlarında eŞitsizlik

 

 

Dezavantajlı gruplar

Incoming search terms:

  • işgücü piyasası (6)
  • emek piyasası temel kavramları (1)
  • işgücü piyasasında talep yanli tedbirler (1)
  • işgücü piyasası sübvansiyonları (1)
  • işgücü pazarı (1)
  • is piyasasi kavramlari (1)
  • iş piyasası (1)
  • iş gücü piyasası veri analizi temel kavramları (1)
  • iş gücü piyasası ve temel kavramları (1)
  • iş gücü piyasaları ve iş analizi kitabı (1)
Etiket(ler): , , , .Yer işareti koy Kalıcı Bağlantı.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir